Ara
  • Deniz

EMPATİ

En son güncellendiği tarih: Haz 28

Annemle babam ayrıldıklarında iki yaşındaymışım. O nedenle hep beraber olduğumuz anlara dair anılarım sadece fotoğraflarda var. Hep tanışmalarına dair anlatmalarını istedim ama nedense ayrılıkları üzerinde fazla sorum yoktu. Anne babası ayrılan her çocuk gibi ben de hep keşke dedim; KEŞKE hep beraber yaşasaydık.

Birini diğerinden farklı tutmak istemedim diyemem. Doğruya doğru babama karşı hep uzaktım. Beni ne kadar sevdiğini bilsem de hiçbir zaman yanında kendimi rahat hissedemedim. Birbirleri hakkında kötü söz hiç duymasam da arada ağızdan kaçan kelimeler ve babamın hep seyahat etmesi nedeniyle de bu uzaklık olmuş olabilir.

Şunu belirtmeliyim ki, ne annemle ne de babamla aynı evde büyüdüm. Anneanne ve dede ile yaşadım çocukluğumu, ergenliğimi ve yetişkinliğimi. Annem hep bir sokak ötemizdeydi. Babam da aralarda İstanbul'a geldiğinde uğrar, yaz aylarında da ben yanına giderdim.Annemle birbirimizi görmeyip tekrar buluştuğumuzda kaldığımız yerden devam eder, babamla yeni baştan alışma süreci vs geçirirdim. Tamamen bana bağlı olan bir şeydi bu durum.

Senelerce ikisi arasında kıyaslama yaptım. Ne var ki ebeveyn olmak benim için bir dönüm noktası oldu. Şimdi ikisini de iki farklı karakterde insan olarak görmeye başladım. Onlarla ilk defa empati kurmaya başladım sanırım.

Evet keşke dedim çoğu zaman ama bu iki karaktere tek tek bakıp yaşayınca en iyisinin bu olduğunu da anlamam yine bu döneme denk geliyor. Biri otoriter, dediğim dedik, düşüncelerinden çok zor vazgeçip başka düşünceleri kabullenemeyen biri ve yetişilemeyecek kadar tez canlı, diğeri ise yavaş, düşüncelerinden çok zor vazgeçip başka düşünceleri kabullenemeyen biri ve çok çabuk sinirlenen biri.. İkisinin yan yana yaşaması çok zormuş zaten. Kendilerine ve bana iyi gelmeyecek bir hayatı yaşamaktansa böylesi daha iyi olmuş.

Peki benim sormamı beklemeden neden yeteri kadar kendilerini anlatmadılar? Onları yargılamamdan ve uzaklaşmamdan mı korktular? Çözülmesi gerekenler ve sırlar ortadan kalkarsa ilişkimiz daha da sağlamlaşmaz mı? Hiçbir şey için geç değil ne de olsa.

Annem hep 'anne babamızı seçme şansımız yok' derdi. Evet yok, en azından şanslı olanlardanım; maalesef yok yerine evet yok diyebiliyorum.



Deniz Kılınç Tunçeli


#yeniyazım #myblog #empati #aile #sevgi #yeni #denizkılınçtunçeli



8 görüntüleme

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Aşk/Huzur/Güven/Doğa/Matem

Berrak bir isim altında toplanan hayatımı, hiç bilmeyen birinin yazmasını bekleyemem normalde. Ya da içimden gelen beş kelimenin beni tanımaya yetersiz olduğunu. Ben hayatı sanat ile yaşayan biriyim.

Deniz/Mavi/Bulut/Aşk/Su

Üzerimde beyaz bir elbise, kıyıdan yavaşça yürüyorum denizin derinliklerine. Önce ayaklarım hissediyor suyun akışını, sonra bileklerim. Yukarı doğru çıkıyor ve elbisemi yakalıyor uçlarından. Dipte ne

Aşk/Tutku/Özgürlük/Hayat/Dans

Hayat göz pınarlarından süzülen bir damla; yavaşlayan ve hızlanan, hızlanan ve yavaşlayan. Dolduruyorum içini kelimelerimle, renklerle, notalarla. Kelimelerimi bir yandan herkes anlasın istiyor, bir y

  • Facebook
  • Twitter - Grey Circle
  • Instagram - Grey Circle